Αντωνάκης ο πολιτευόμενος

Γράφει ο Κώστας Κούρκουλος (*)

Ο Αντώνης Σαμαράς γνωρίζει την διάκριση ανάμεσα στην πραγματικότητα και τον μύθο.

Εν τούτοις παρουσιάζει το εξής παράδοξο, όταν δεν είναι πρωθυπουργός: προβάλλει τις έμμονες μυθολογικές του ιδέες για τη χώρα (και προφανώς για τον εαυτό του) σαν «ρεαλιστική αυτεπίγνωση».

Με το τέχνασμα αυτό υποκαθιστά την πολιτική με την πατριδοκαπηλία, ώσπου να καταλήξει εκεί που καταλήγουν όλοι οι πατριδοκάπηλοι: στο εμπόριο της θρησκείας και της πατρίδας, με περιτύλιγμα θεωρίες συνωμοσίας.

Αδιαφορώντας έτσι για τις καταστροφές που μπορεί να φέρει στην πραγματική ζωή η υποκατάσταση της πραγματικότητας από τη μυθολογία.

Το απέδειξε άλλωστε όταν:

1)    Α ν έ τ ρ ε ψ ε, για προσωπικούς του λόγους, την κυβέρνηση της ΝΔ, την στιγμή που ο Κων/νος Μητσοτάκης είχε ισορροπήσει τη χώρα και επρόκειτο να προχωρήσει σε σοβαρές μεταρρυθμίσεις.

2)    Δ η μ ι ο ύ ρ γ η σ ε το «μακεδονικό» ως πρόβλημα, για να εμφανιστεί ο ίδιος σαν «μακεδονομάχος», αγωνιζόμενος δήθεν για το όνομα «Μακεδονία». Και οδήγησε σε διπλωματική πανωλεθρία, αφού πέτυχε να ονομάζουν όλοι την γείτονα σκέτα Μακεδονία. Ενώ ταυτόχρονα κατέστρεφε, για μία εικοσαετία, το διπλωματικό απόθεμα της χώρας.

3)    Από τα «Ζάππεια» υποδυόταν τον πρώτο αντιμνημονιακό, στην επιδίωξή του να κερδοσκοπήσει πάνω στην οικονομική κρίση. Και αφού νομιμοποίησε την κορυφαία σύγχρονη πολιτική ατιμία, το «αντιμνημόνιο», ακολούθως ηττήθηκε από τον αντιμνημονιακό συρφετό.

4)    Ανέτρεψε την κυβέρνηση Παπαδήμου, επειδή πετύχαινε στο έργο της, με μοναδικό σκοπό να διακόψει την συνέχισή του, ώστε να γίνει αυτός πρωθυπουργός.

5)    Μόλις η τραγωδία των Τεμπών πέρασε από την Δικαιοσύνη στον συρφετό των δημαγωγών και των εμπόρων του πόνου, δήλωσε «παρών»! Και αιφνιδίως έγινε προαγωγός της απάτης των «ξυλολίων», υιοθετώντας και προβάλλοντας τις θεωρίες συνωμοσίας ενός κοινού απατεώνα.

6)    Ώσπου ήρθε η σειρά και του «Άγιου Παϊσιου»: «…μας εγκαρδιώνει, ότι εκατομμύρια Έλληνες παρακολουθούν, στην ίδια Τηλεόραση, τη ζωή του Αγίου Παϊσίου», δήλωσε μαζί με όλα αυτά!

Που πάει να πει πως, προκειμένου να εκμεταλλευτεί τα «σκοτάδια της ανθρώπινης ψυχής», εισάγει στην πολιτική όχι μόνον τη μυθολογία αλλά και δεισιδαιμονίες.

*****

Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ

Για τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ 

Βρείτε μας και στο tiktok πατώντας ΕΔΩ

*****

Με αυτά λοιπόν τα εξαίσια «προσόντα», ξαναγυρίζει συνεχώς σ’ αυτό που τον χαρακτηρίζει: στο εμπόριο της πατρίδας.

Την στιγμή ακριβώς που η χώρα υλοποιεί ένα τεράστιο, χωρίς προηγούμενο, εξοπλιστικό πρόγραμμα, κάτι που στερεί από τους πολίτες της και τις γενιές που έρχονται, οικονομικούς πόρους που θα άλλαζαν την τύχη τους.

Παράλληλα όμως με τους εξοπλισμούς της, προσφεύγει στο κορυφαίο μέσον που έχει ανακαλύψει ο ανθρώπινος πολιτισμός για την ειρηνική λύση των διεθνών διαφορών: συζητάει και διαπραγματεύεται με την γείτονα Τουρκία, σε ένα σχήμα «εξοπλισμοί + διαπραγματεύσεις».

Με απτό αποτέλεσμα της τακτικής αυτής, τα λεγόμενα «ήρεμα νερά». 

Αυτό δηλαδή που οφείλει να επιδιώκει κάθε σώφρων κυβέρνηση.

Και ο κ. Σαμαράς, υποδυόμενος τον «τουρκοφάγο», με όρους πολιτικής παραφροσύνης, δαιμονοποιεί τα «ήρεμα νερά» με τον πρωτοφανή παραλογισμό- δείγμα απώλειας αυτοελέγχου- ότι είναι προϋπόθεση για «φουρτούνες»!!

Και ο λόγος της δολιοφθοράς προφανής: επειδή η τακτική των «ήρεμων νερών» αποδίδει!

Παρ’ ότι γνωρίζει ότι όλες τις εξωτερικές καταστροφές της χώρας, τις προκάλεσαν οι αντίστοιχοι πατριδοκάπηλοι. Από το 1897 και το 1922 μέχρι το Κυπριακό.

Και ο λόγος; Αποκλειστικά «σαμαρικός»: Διότι φαίνεται πως δεν αντέχει την εικόνα μιας χώρας που πορεύεται στα εξωτερικά με καλούς οιωνούς.

Άσε που δεν αντέχει και τα χειρότερα: να πετύχει ο άλλος, αυτά που αυτός ούτε καν σκέφτηκε.

Με αποτέλεσμα να κατατρύχεται από την καταστροφική (και αυτοκαταστροφική) εμμονή του ανεξέλεγκτου φθόνου.

Γι’ αυτό δεν θα μπορέσει ποτέ να επικαλεστεί καμία «ευγενή τύφλωση», όπως έπραξαν οι πρόγονοί μας στους άτυχους πολέμους του παρελθόντος.

Ούτε καν το «ουδείς αναμάρτητος» θα μπορεί να εκστομίσει, όπως τότε που δικαιολογούσε την ατιμία των αντιμνημονίων, τα οποία π ρ ώ τ ο ς νομιμοποίησε.

Διότι ο φθόνος, εκτός της χολέρας που κουβαλάει, είναι και η πιο απεχθής και γι’ αυτό η πιο ασυγχώρητη έκφραση «ενεργού» η λ ι θ ι ό τ η τ α ς.-

(*) Πηγή: metarithmisi

*****

ΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

*****

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: 

Ο Μπιλ Γκέιτς γράφει για την τεχνητή νοημοσύνη

Σταλινικοί «αντιεξουσιαστές» που εμπορεύονται ό,τι πουλιέται

Ελπίδες ότι μπαίνουν όρια στα social media

Το μεγαλείο της Οδύσσειας απέναντι στη μικρότητα της Παλαιοδεξιάς

Γιατί βρίσκουν ακροατήριο οι λαϊκιστές; 

Η ai είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της δύναμης του καπιταλισμού

Ο πλούτος πρέπει να φορολογείται. Αλλα πώς;

Ζητείται νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο που θα αποτρέψει τη σύγκρουση των γενεών

Η σχέση του ανθρώπου με τη φύση, από τον Αριστοτέλη στον Δαρβίνο

Το Σύμφωνο της Μέκκας και η Τουρκία. Τι αλλάζει για την Ελλάδα;