Γράφει ο Διαμαντής Σεϊτανίδης
Υπάρχουν πόλεις που τις επισκέπτεσαι και πόλεις που, με έναν τρόπο δύσκολο να εξηγηθεί, μένουν μέσα σου.
Η Ερμούπολη είναι για μένα μια τέτοια πόλη.
Είναι τα σοκάκια της, οι ανηφόρες της Άνω Σύρου, οι πλατείες και οι γωνιές της, τα νεοκλασικά της, η θάλασσα που ανοίγεται μπροστά της, αλλά κυρίως εκείνη η ιδιαίτερη αίσθηση ότι κάθε φορά που επιστρέφεις συναντάς κάτι γνώριμο και ταυτόχρονα καινούργιο.
Πάνω απο όλα είναι οι πιο γλυκές και νοσταλγικές αναμνήσεις της εφηβείας μου, γραμμένες ανεξίτηλα στην ψυχή μου...
Γι αυτό και προσπαθώ να επιστρέφω εκεί κάθε χρόνο, έστω για λίγο, όπως ο Ανταίος έπαιρνε δυνάμεις ακουμπώντας στη γη...
Η φετινή χρονια, μάλιστα, έχει μια ξεχωριστή συγκινησιακή δύναμη: 200 χρόνια Ερμούπολη και 10 χρόνια Φεστιβάλ ΑΝΩ.
Δέκα χρόνια ενός θεσμού που, κυρίως χάρησ τον παλιό μου συμμαθητή, Χάρη Βερή, αλλά και στο επιτελείο που ο ίδιος έχει δημιουργήσει, κατάφερε να συνδέσει με τρόπο μοναδικό τη μουσική, την ιστορία, την αρχιτεκτονική και τη ζωντανή παράδοση της Σύρου.
Και η φετινή διοργάνωση, από τις 17 έως τις 23 Αυγούστου, μοιάζει σαν να έρχεται να γιορτάσει όχι μόνο μια επέτειο, αλλά και μια σχέση που έχει πλέον αποκτήσει τη δική της ιστορία.
*****
Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ
Για τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ
Βρείτε μας και στο tiktok πατώντας ΕΔΩ
*****
Η έναρξη του 10ου Διεθνούς Φεστιβάλ Εκκλησιαστικού Οργάνου ΑΝΩ είναι, από μόνη της, ένα γεγονός ιδιαίτερης εμβέλειας.
Τη Δευτέρα 17 Αυγούστου, στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Άνω Σύρο, το εκκλησιαστικό όργανο θα βρίσκεται στα χέρια ενός από τους κορυφαίους εκπροσώπους της διεθνούς σκηνής: του Olivier Latry, του σπουδαίου Γάλλου οργανίστα και τιτουλάριου οργανίστα της Παναγίας των Παρισίων.
Η παρουσία του στη Σύρο έχει κάτι περισσότερο από καλλιτεχνική σημασία.
Είναι σαν να δημιουργείται ένας νοητός διάλογος ανάμεσα σε δύο τόπους με βαθιά ιστορική και πολιτιστική ταυτότητα: την Παναγία των Παρισίων και τον Άγιο Γεώργιο της Άνω Σύρου.
Ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους που συναντώνται μέσα από ένα όργανο με τεράστια μουσική και πνευματική παράδοση.
Και ίσως αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα του Φεστιβάλ ΑΝΩ: ότι δεν μεταφέρει απλώς μεγάλους μουσικούς σε έναν όμορφο τόπο, αλλά δημιουργεί συνθήκες ώστε ο τόπος να γίνεται μέρος της ίδιας της μουσικής εμπειρίας.
Το πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης επιβεβαιώνει αυτή τη φιλοσοφία.
Την επόμενη ημέρα, στον Άγιο Νικόλαο της Ερμούπολης, η «Μουσική συνάντηση δύο θρησκευτικών παραδόσεων» φέρνει κοντά το αερόφωνο αρμόνιο, το πιάνο και τις χορωδίες, σε μια συνάντηση που αναδεικνύει και τη βαθιά πολυπολιτισμική και πολυθρησκευτική ιστορία της Σύρου.
Και ύστερα, η μουσική συνομιλεί με τη λογοτεχνία.
Στις 19 Αυγούστου, στον Άγιο Γεώργιο, η «Σύρος στη λογοτεχνία» συνδυάζει εκκλησιαστικό όργανο, φωνή και αφήγηση, αναζητώντας μέσα από κείμενα και μουσικές μια διαφορετική εικόνα του νησιού.
Είναι μια επιλογή που μοιάζει απολύτως ταιριαστή σε μια πόλη η οποία δεν υπήρξε ποτέ μόνο ένας τόπος, αλλά υπήρξε και πηγή έμπνευσης για ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών.Σ
το Θέατρο Απόλλων, στις 21 Αυγούστου, το πρόγραμμα μεταφέρεται από τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν στον Λούντβιχ Σπινέλλι, φωτίζοντας παράλληλα τη μουσική δημιουργία της Σύρου και τους Συριανούς συνθέτες του 19ου αιώνα.
Η συμμετοχή της 20μελούς ANΩ Festival Orchestra, με νέους μουσικούς από την Ελλάδα, την Πολωνία και την Τσεχία, δίνει μάλιστα στη φετινή διοργάνωση και μια ιδιαίτερα όμορφη διάσταση: τη συνάντηση της ιστορικής μνήμης με το μουσικό μέλλον.
Και η αυλαία θα πέσει στις 23 Αυγούστου, και πάλι στον Άγιο Γεώργιο, με τη Χορωδία Νέων του Île-de-France, Γάλλους και Τσέχους μουσικούς και ένα πρόγραμμα που επιβεβαιώνει τον διεθνή χαρακτήρα του Φεστιβάλ.
Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη που αξίζει να κρατήσουμε.
Παράλληλα με τη μουσική, το ΑΝΩ παρουσιάζει έκθεση αφισών και τεκμηρίων από τη δεκαετή ιστορία του.
Είναι ένας τρόπος να θυμηθούμε ότι οι θεσμοί δεν δημιουργούνται από τη μια στιγμή στην άλλη, αλλά κτίζονται χρόνο με τον χρόνο, από ανθρώπους που επιμένουν, από καλλιτέχνες που εμπιστεύονται έναν τόπο, από ένα κοινό που επιστρέφει.
Και ίσως αυτή να είναι η βαθύτερη αξία του ΑΝΩ.
Ότι μέσα σε μια εποχή όπου πολλά πολιτιστικά γεγονότα αναζητούν απλώς την εντυπωσιακή εικόνα, το Φεστιβάλ έχει καταφέρει να δημιουργήσει μνήμη.
Να κάνει τον Άγιο Γεώργιο, τα σοκάκια της Άνω Σύρου, τον Άγιο Νικόλαο, το θέατρο Απόλλων, ολόκληρη την Ερμούπολη, κομμάτια μιας μουσικής αφήγησης.
Για όσους αγαπούμε τη Σύρο, αυτό έχει μια ξεχωριστή σημασία.
Γιατί η Ερμούπολη δεν είναι απλώς ένα σκηνικό μέσα στο οποίο πραγματοποιούνται συναυλίες.
Είναι ένας ζωντανός οργανισμός, μια πόλη που κουβαλά δύο αιώνες ιστορίας και εξακολουθεί να συνομιλεί με το παρόν.
Και το ΑΝΩ, στα δέκα χρόνια του, έχει γίνει μέρος αυτής της συνομιλίας.
Φέτος, λοιπόν, η μουσική ακούγεται λίγο διαφορετικά.
Ίσως επειδή γιορτάζει μαζί με την πόλη.
Δέκα χρόνια ΑΝΩ, διακόσια χρόνια Ερμούπολη.
Και για όσους έχουμε αφήσει ένα κομμάτι της καρδιάς μας σε αυτή την πόλη, κάθε συναυλία είναι, με έναν τρόπο, και μια επιστροφή.
Στα σοκάκια, στις γωνιές, στις μνήμες και σε εκείνη τη μοναδική αίσθηση ότι η Ερμούπολη, όσο κι αν απομακρύνεσαι, σε περιμένει πάντα λίγο πιο ΑΝΩ...-
*****
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Ο Παρθενών είναι ενιαίο έργο τέχνης
Ελλάδα, ισότητα και Δημοκρατία: Αναζητώντας τη χρυσή τομή
Το πρώτο διάγγελμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή στις 24 Ιουλίου (video)
Να τελειώνουμε με τους εκφασισμένους ψευτοσυντηρητικούς
Κορνήλιος Καστοριάδης: «Είμαστε ανεύθυνοι για την ιστορία μας;»
Τι σημαίνει η τεράστια επιτυχία της Οδύσσειας;
Λαϊκισμός, η Λερναία Ύδρα της σύγχρονης Δημοκρατίας
Πώς η ευρωπαϊκή ακροδεξιά αλλάζει πρόσωπο, χωρίς να αλλάζει στόχο
Η Αριστερά ήταν και παραμένει σταλινική
Πώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή γίνεται παγκόσμιος οικονομικός πόλεμος
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...