Γράφει ο Κώστας Κούρκουλος (*)
Θα το πούμε επιγραμματικά: Η λήθη είναι βλακεία αλλά η συγγνώμη σοφία.
Η οποία μάλιστα σώζει.
Διότι η λήθη κρύβει απλώς το κακό, για να ξανάρθει χειρότερο.
Ενώ η συγγνώμη, όταν ζητηθεί ειλικρινά και παρασχεθεί, αλλάζει τον κόσμο.
Διότι κάνει να μην έγινε, κάτι που έγινε.
Και απελευθερώνει τον καθένα από τις πράξεις του, δίνοντας την ευκαιρία για μία νέα αρχή.
Με αφορμή την τρομοκρατική επίθεση ομάδας δολοφόνων σε σπίτια πολιτικών της Θεσσαλονίκης, κάποιοι θυμήθηκαν τον Τσίπρα και την στάση του σε ανάλογες περιπτώσεις.
Και έπραξαν σωστά, διότι ο Τσίπρας δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη, για να αποκτήσει δικαίωμα στη λήθη και στη «νέα αρχή».
*****
Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ
Για τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ
Βρείτε μας και στο tiktok πατώντας ΕΔΩ
*****
Όμως, περιέργως όλοι ξέχασαν κάτι ασύνηθες για πολιτισμένη χώρα, που διέπραξε ο Τσίπρας: Να δέχεται δολοφονική επίθεση ένας πρώην πρωθυπουργός (Παπαδήμος), να οδηγείται στο νοσοκομείο τραυματισμένος και με κίνδυνο για τη ζωή του, να παραμένει νοσηλευόμενος για πάνω από μήνα και ο εν ενεργεία πρωθυπουργός (Τσίπρας), να μην τον επισκέπτεται καν!
Έστω για συμβολικούς λόγους.
Έστω για να δηλώσει με την στάση του, ότι δεν είναι και τόσο ωραίο πράγμα οι δολοφονίες.
Πιστεύω ότι οι λόγοι, για τους οποίους δεν επισκέφθηκε τον Λουκά Παπαδήμο ο Αλέξης Τσίπρας ως πρωθυπουργός, είναι πολλοί.
Πρώτα απ' όλα, η απουσία θεσμικής συνείδησης.
Αλλά και η έλλειψη αγωγής -ίσως ήταν ο πιο ανάγωγος πρωθυπουργός που γνωρίσαμε- η έλλειψη ενσυναίσθησης, καθώς και η γνωστή χολερικότητα.
Όμως, «παίζει» και κάτι άλλο: Η λεπτότητα του Αλέξη Τσίπρα ως πρωθυπουργού -σε αντίθεση με την αγένεια που επιφυλάσσει για τους αντιπάλους του (και την χοντροκοπιά εσχάτως και για τους πρώην συντρόφους του)- απέναντι στους υποψήφιους φονιάδες, τους οποίους θεωρούσε συντρόφους του.
Αλλά και για να μη στενοχωρήσει και τους οπαδούς των φονιάδων, για λόγους ευνόητους.-
*****
ΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ
*****
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Η αξιοπρέπεια ως μέτρο της προόδου μιας σύγχρονης κοινωνίας
Όταν η τεχνητή νοημοσύνη συναντά τη φιλοσοφία
Ο θρίαμβος και το παράδοξο του καπιταλισμού
«Κριτές, θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί»- Η αντίληψη του πένθους
Από τι γλιτώσαμε! Η Βρετανία αναζητεί ξανά την Ευρώπη
Η Ελλάδα βασίζεται στο 40% των πολιτών της
Όταν η εργατική τάξη εγκατέλειψε την Αριστερά
Η Ευρώπη χωρίς στρατηγική: Γιατί η ισχύς δεν αρκεί
Το φάντασμα του Χάιντεγκερ
Φρειδερίκος Νίτσε: Δεκαπέντε σκέψεις «μόνος με τον εαυτό σου»
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...