Γράφει ο Διαμαντής Σεϊτανίδης
Οι τελευταίες εβδομάδες έφεραν στο φως μια ασυνήθιστη εικόνα στις σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.
Οι διαφορετικές προσεγγίσεις του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου απέναντι στο Ιράν, στον πόλεμο του Λιβάνου και στη μελλοντική αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής δημιούργησαν εντάσεις που ορισμένοι αναλυτές περιγράφουν ακόμη και ως τη σημαντικότερη δοκιμασία της ειδικής σχέσης των δύο χωρών εδώ και πολλά χρόνια.
Ωστόσο, πίσω από τις διαφωνίες της συγκυρίας, υπάρχει μια βαθύτερη πραγματικότητα: το Ισραήλ εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους στρατηγικούς πυλώνες της Δύσης στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η διαφωνία ΗΠΑ- Ισραήλ δεν αφορά στην ύπαρξη της συμμαχίας, αλλά στη μορφή της.
Ο Τραμπ φαίνεται να επιδιώκει μια νέα ισορροπία στην περιοχή, ακόμη και μέσω συνεννόησης με το Ιράν, ώστε να περιορίσει το κόστος των αμερικανικών εμπλοκών.
Αντίθετα, ο Νετανιάχου θεωρεί ότι η ασφάλεια του Ισραήλ απαιτεί μια πολύ πιο αποφασιστική και διαρκή στρατηγική ανάσχεσης απέναντι στην Τεχεράνη και τους συμμάχους της.
Αυτή η διαφορά προσέγγισης οδήγησε σε δημόσιες εντάσεις και σε ασυνήθιστα αυστηρές δηλώσεις Αμερικανών αξιωματούχων προς το Ισραήλ.
*****
Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ
Για τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ
Βρείτε μας και στο tiktok πατώντας ΕΔΩ
*****
Παρ' όλα αυτά, ακόμη και όσοι μιλούν για «ρωγμές» στη σχέση Ουάσιγκτον- Ιερουσαλήμ αναγνωρίζουν ότι η στρατηγική συνεργασία παραμένει εξαιρετικά ισχυρή, τόσο σε επίπεδο άμυνας όσο και σε επίπεδο τεχνολογίας και πληροφοριών.
Μάλιστα, βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις για ένα νέο πλαίσιο αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, που θα διαδεχθεί τις υφιστάμενες συμφωνίες ασφαλείας.
Για την Ελλάδα, η συζήτηση αυτή έχει ξεχωριστή σημασία.
Τα τελευταία χρόνια, η γεωπολιτική αναβάθμιση της Ελλάδας έχει συνδεθεί σε μεγάλο βαθμό με τη δημιουργία ενός ισχυρού άξονα συνεργασίας Αθήνας- Ιερουσαλήμ, ο οποίος επεκτείνεται από την άμυνα έως την ενέργεια και από την τεχνολογία έως την ασφάλεια των θαλάσσιων οδών.
Η Ελλάδα και το Ισραήλ δεν είναι μόνο δύο χώρες με πολύ καλές διμερείς σχέσεις.
Αντίθετα, είναι δύο έθνη που αντιμετωπίζουν παρόμοιες γεωπολιτικές προκλήσεις και επιδιώκουν τη διατήρηση μιας σταθερής ισορροπίας στην Ανατολική Μεσόγειο, βασισμένης στο διεθνές δίκαιο.
Το Ισραήλ διαθέτει μια από τις ισχυρότερες στρατιωτικές μηχανές στον κόσμο, είναι πρωτοπόρο στην αμυντική τεχνολογία, στην κυβερνοασφάλεια, στις καινοτόμες εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης και στην αντιπυραυλική άμυνα.
Η Ελλάδα, από την πλευρά της, έχει αναδειχθεί σε αξιόπιστο πυλώνα σταθερότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Η σύγκλιση αυτή ξεπερνά τη συγκυρία.
Απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό και στις προσπάθειες της Άγκυρας να διευρύνει την επιρροή της στην Ανατολική Μεσόγειο, η ελληνοϊσραηλινή συνεργασία έχει αποκτήσει ιδιαίτερη βαρύτητα.
Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, η συνεργασία στον τομέα της αεράμυνας, αλλά και οι ενεργειακές συνέργειες έχουν δημιουργήσει ένα πλέγμα σχέσεων που δύσκολα μπορεί να ανατραπεί.
Η Τουρκία επιδιώκει να εμφανιστεί ως περιφερειακή δύναμη με αυτόνομο ρόλο, συχνά υιοθετώντας μια περισσότερο συγκρουσιακή ρητορική απέναντι στο Ισραήλ.
Το Ισραήλ, από την πλευρά του, παρακολουθεί με προσοχή αυτές τις εξελίξεις και επενδύει σε συνεργασίες με χώρες που θεωρεί σταθερές και προβλέψιμες.
Η Ελλάδα ανήκει ακριβώς σε αυτή την κατηγορία.
Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι ακόμη και αν η σχέση ΗΠΑ- Ισραήλ περάσει περιόδους έντασης, η γεωπολιτική βαρύτητα του Ισραήλ όχι μόνο δεν μειώνεται, αλλά σε ορισμένους τομείς ενισχύεται ακόμη περισσότερο.
Η χώρα εξακολουθεί να αποτελεί το ισχυρότερο δημοκρατικό κράτος της περιοχής, με τεχνολογική υπεροχή, στρατιωτική ισχύ και διεθνή επιρροή που ξεπερνά κατά πολύ το γεωγραφικό της μέγεθος.
Για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει ότι η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ παραμένει ένα από τα σημαντικότερα γεωπολιτικά κεκτημένα της τελευταίας δεκαετίας.
Και ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο συμπέρασμα της σημερινής συγκυρίας: οι συμμαχίες μεταξύ κρατών περνούν κατά καιρούς δοκιμασίες, οι ηγεσίες αλλάζουν και οι τακτικές διαφωνίες είναι αναπόφευκτες.
Όμως οι στρατηγικές συγκλίσεις που στηρίζονται σε κοινά συμφέροντα και σε κοινή αντίληψη για την ασφάλεια έχουν πολύ μεγαλύτερη αντοχή στον χρόνο.
Η σχέση ΗΠΑ- Ισραήλ μπορεί να επαναπροσδιορίζεται.
Η θέση όμως του Ισραήλ ως πρωταγωνιστή της Ανατολικής Μεσογείου και ως στρατηγικού εταίρου της Ελλάδας παραμένει, τουλάχιστον προς το παρόν, ένα από τα πιο σταθερά δεδομένα της περιοχής.-
*****
ΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ
*****
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Ο Κυριάκος και οι επτά νάνοι της αντιπολίτευσης
Καπιταλισμός, το σύστημα που όλοι καταγγέλλουν αλλά κανείς δεν μπορεί να αντικαταστήσει
Η μεγάλη ψευδαίσθηση της ισότητας στις σύγχρονες κοινωνίες
Περί της αποφυλάκισης του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου
Γιατί οι Ευρωπαίοι εγκαταλείπουν τον σοσιαλισμό
Η μεγάλη έρημος της Βρετανίας μετά το brexit- από τι γλίτωσε η Ελλάδα
Η Δύση μπροστά στη μεγάλη πολιτισμική ρωγμή
Ρεπουμπλικανισμός: Η Δημοκρατία των ελεύθερων πολιτών
Η αντιπολίτευση ψάχνει τον δεύτερο, κι όλοι δουλεύουν για τον Μητσοτάκη
Κωνσταντίνου Καβάφη, «το πρώτο σκαλί»
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...