Η ιδέα της Ευρώπης, ο Μακρόν, ο Μητσοτάκης και ο Βίκτωρ Ουγκό

Γράφει η Μαίρη Αποστολίδη (*)

Ο χαρακτηρισμός του Προέδρου Μακρόν περί εμφυλίου χαρακτήρα των πολέμων του περασμένου αιώνα στην Ευρώπη, έχει την απαρχή του στη βαθύρριζη ευρωπαϊκή παράδοση σκέψης, η οποία αντιλαμβάνεται την ήπειρο όχι ως γεωγραφικό άθροισμα κρατών, αλλά ως ένα ενιαίο ιστορικό, πολιτισμικό και πνευματικό σώμα, κοινωνό της αδιαίρετης μοίρας της.

Οι μεγάλοι πόλεμοι του εικοστού αιώνα δεν υπήρξαν απλώς ανταγωνιστικές συρράξεις μεταξύ αντίπαλων εθνών, αλλά στιγμές κατά τις οποίες η ίδια ήπειρος που κυοφόρησε τον Διαφωτισμό, το ius publicum, την ιδέα της ελευθερίας και το αξίωμα της ατελεύτητης προόδου, στράφηκε εναντίον του ίδιου της του εαυτού, ως αποτέλεσμα της πρωτοφανούς ηθικής της κατάπτωσης.

Ο μέγας Βίκτωρ Ουγκό είχε αποφανθεί: «Une guerre entre Européens est une guerre civile», δηλαδή «Ο Πόλεμος μεταξύ Ευρωπαίων ισοδυναμεί με εμφύλιο». 

Η διατύπωση αυτή απέρρεε από τη βαθύτερη φιλοευρωπαϊκή του κοσμοαντίληψη και από το μεγαλεπήβολο όραμά του περί των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης». 

*****

Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ

Για τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ 

Βρείτε μας και στο tiktok πατώντας ΕΔΩ

*****

Διότι για τον Ουγκό, οι ευρωπαϊκοί λαοί, παρά την πολυμορφία των εθνικών τους ιδιαιτεροτήτων, αποτελούσαν μια αδιάρρηκτη ιστορική και πολιτισμική οικογένεια, δεμένη από το κοινό της πεπρωμένο και τις ομόρριζες αξίες της. 

Όποτε οι λαοί αυτοί αλληλοεξοντώνονταν στα πεδία των μαχών, λυμαίνονταν την ίδια τη σάρκα του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, βυθίζοντας ό,τι από κοινού είχαν οικοδομήσει.

Με αυτόν τον τρόπο, ο πρόεδρος Μακρόν υπενθυμίζει ότι η ευρωπαϊκή ενότητα δεν γεννήθηκε από μια αφηρημένη αισιοδοξία, αλλά από την οδυνηρή μνήμη της καταστροφής. 

Ο Μακρόν έχει χρησιμοποιήσει και σε άλλες περιπτώσεις τη φράση, συνδέοντάς την με τους εθνικούς εγωισμούς, την άνοδο του αυταρχισμού και τη γοητεία του αντιφιλελευθερισμού.

Η ευρωπαϊκή ενοποίηση δεν είναι μία αμιγώς οικονομική και τεχνοκρατική ένωση, αλλά η αναγκαία απάντηση στην ιστορική εμπειρία των αδελφοκτόνων συγκρούσεων.

Aκριβώς όπως την είχε οραματιστεί ο Ουγκό ήδη από τον 19ο αιώνα.-

(*) Fb

*****

ΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

*****

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Οι διεθνείς ανακατατάξεις ισχύος και η ελληνική ευκαιρία στην Ανατολική Μεσόγειο

Η μεγάλη παγίδα των δημοψηφισμάτων: Ελλάδα, Βρετανία, Ιταλία 

«Κοινωνική πλειοψηφία», η νέα ευφάνταστη επινόηση της Αριστεράς

Η απάτη του υλισμού: Γιατί η επιστήμη δεν έχει λύσει το μυστήριο της συνείδησης

«Λευκές Νύχτες»: Ο Ντοστογιέφσκι απέναντι στη μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου

Βοκκάκιος, ο πρώτος Δυτικοευρωπαίος

Ποιος ξεγέλασε τους Τρώες; (Όχι, δεν ήταν ο Οδυσσέας)

Η επιδραστική σκέψη του Γιούργκεν Χάμπερμας στη σημερινή δυτική Δημοκρατία

Όταν ο πόλεμος γίνεται θέαμα: Η νέα, ψηφιακή εποχή της προπαγάνδας

Γιατί η στρατηγική της έντασης δεν γίνεται πολιτικό ρεύμα;