Γράφει ο Χρήστος Μπιτουλιώτης
Στην πρόσφατη συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζεπ Ταγιπ Ερντογαν, ο Τούρκος πρόεδρος ανέφερε το δόγμα της κόκκινης μηλιάς, το πολιτικό δόγμα για την παγκόσμια κυριαρχία της Τουρκίας.
Στην πολιτική ιστορία των ευθυνών τα σύμβολα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο.
Για την Τουρκία του Ερντογάν το σύμβολο αυτό είναι η «Κοκκινη Μηλιά».
Ο μύθος της «κόκκινης μηλιάς» είναι ένας αρχαίος μύθος των τουρκικών φύλων της κεντρικής Ασίας και σήμερα μετατρέπεται από τον πρόεδρο της Τουρκίας σε ένα σύγχρονο ολιστικό δόγμα που αγκαλιάζει την εξωτερική πολιτική την οικονομική αυτονομία και την στρατιωτική ισχύ της γειτονικής χώρας.
Είναι σαφές ότι ο Τούρκος πρόεδρος την έκφραση «κόκκινη μηλιά» δεν αναφέρεται στον μακρινό θρύλου αλλά ένα συγκεκριμένο πολιτικό χάρτη στο όραμα της μεγάλης Τουρκίας που δεν ανήκει απλά σε μια συμμαχία αλλά καθίσταται η ίδια ένας αυτόνομος πόλος στο παγκόσμιο στερέωμα.
Από την έκφραση αυτή πηγάζει η ιδεολογική αναβίωση για την τουρκική ηγεμονία.
Ιστορικά η ρίζα της «κόκκινης μηλιάς» συνδέεται με τον άκρατο επεκτατισμό της Τουρκίας.
Στην ρητορική του Ερντογάν ο όρος δεν αφορά μόνο στην κατάκτηση εδαφών αλλά κυρίως μιας οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας.
Ο τούρκος πρόεδρος όπως έχει επανειλημμένα τονίσει «η κόκκινη μηλιά είναι ένας προορισμός που όσο τον πλησιάζεις τόσο απομακρύνεται πράγμα που σε αναγκάζει να τρέξεις γρηγορότερα», κάτι που υποδηλώνει την στρατηγική του Οθωμανικού Έθνους για μια «διαρκή κινητοποίηση».
Απώτερος στόχος είναι η Τουρκία να αναζητά μεγαλύτερο μερίδιο στην πολιτική και οικονομική και γεωπολιτική σκακιέρα.
Εξετάζοντας την οικονομική διάσταση, το όραμα της «κόκκινης μηλιάς» είναι το όραμα της αυτάρκειας, είναι η οικονομική ανεξαρτησία της Τουρκίας.
Το όραμα για την κυβέρνηση της Τουρκίας είναι οικονομική ανεξαρτησία δηλαδή για να φτάσεις το όραμα της κόκκινης μηλιάς δεν μπορεί να είναι το κράτος δέσμιο χρηματοπιστωτικών κέντρων αλλά ένα κράτος που θα έχει οικονομική αυτάρκεια.
Γεννάται ένας οικονομικός εθνικισμός που ο Ερντογάν πιστεύει πως η επιτυχία του οράματος βασίζεται στην ανάπτυξη μίας οικονομίας στη βιομηχανική και γεωργική παραγωγή, καθώς και στις εξαγωγές.
*****
Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ
Για ΟΛΑ τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ
*****
Η χώρα έχει κάνει προσπάθεια απεξάρτησης από το δολάριο στις διεθνείς συναλλαγές και η ενίσχυση εμπορικών δρόμων με την Ασία αποτελούν ένα μέρος του οράματος για την κόκκινη μηλιά.
Στα ενεργειακά έγκειται το μεγάλο πρόβλημα τόσο με την Ελλάδα όσο και με την Κύπρο με τις γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την Μαύρη Θάλασσα.
Οι κινήσεις αυτές δεν είναι απλά συμβολικές πράξεις αλλά υπηρετούν αυτό το όραμα.
Για την κυβέρνηση της Τουρκίας, μιας χώρας που παράγει την δική της ενέργεια, σκοπός είναι να μπορεί να βάζει τους δικούς της όρους τόσο στην Ευρώπη, όσο και στη Μέση Ανατολή και στην Ρωσία.
Η φιλοδοξία της Άγκυρας είναι να γίνει ένας διεθνής κόμβος μεταξύ Ανατολής και Δύσης κάτι που θα φέρει οικονομική ισχύ και σαφώς αυτοτέλεια .
Το μέσο για την πραγματοποίηση αυτού του οράματος είναι η κατασκευή γιγαντιαίων έργων υποδομής όπως το νέο και μεγαλοπρεπές αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης και η διώρυγα «Kanal Intanbul».
Η στρατιωτική ισχύς της Τουρκίας είναι ο εγγυητής του οράματος της Άγκυρας, καθώς αποτελεί την «ασπίδα και το δόρυ» για το όραμα της κόκκινης μηλιάς.
Ο Ερντογάν έχει καταφέρει να ταυτίσει το όραμα αυτό με την εγχώρια αμυντική βιομηχανία.
Επίσης είναι εμφανής η στρατιωτική παρουσία από την Λιβύη και την Συρία μέχρι το Αζερμπαιτζάν.
Αναπτύσσει δυνάμεις για να προστατεύσει τα γεωπολιτικά της και οικονομικά συμφέροντα.
Κάθε νέα βάση και συμμαχία στο εξωτερικό θεωρείται από την Άγκυρα ένα βήμα πιο κοντά στο μεγάλο όραμα της «κόκκινης μηλιάς».
Δίνει συνεχώς δείγματα αποτροπής και αναθεωρητισμού με το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να επιτρέψει σε κανέναν να την «περιορίσει» στις ακτές της διεκδικώντας συνεχώς ζωτικό χώρο που θεωρεί ότι της ανήκει ιστορικά και στρατηγικά.
Πρόσφατα σε ομιλίες του ο Τούρκος Πρόεδρος ανέφερε τα εξής: «Εμείς σαν κυβέρνηση δεν εργαζόμαστε για τις επόμενες εκλογές αλλά για τις επόμενες γενιές» δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως το όραμα της κόκκινης μηλιάς είναι «η παρακαταθήκη που κληροδοτούμε στην νεολαία μας».
Με αυτό τον τρόπο θέλει να καταστήσει τον εαυτό του συνεχιστή των σουλτάνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Κεμάλ Ατατούρκ, μεγάλου διώκτη του Ποντιακού Ελληνισμού, των Χριστιανών και αναμορφωτή της σύγχρονης Τουρκίας.
Σε αυτό το όραμα της Τουρκίας υπάρχουν προκλήσεις και αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας.
Η επιθετική ρητορική του Ερντογάν παράλληλα με την στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας έχουν προκαλέσει ανησυχία στην Δύση αλλά και τις γειτονικές χώρες και σαφώς και στην Ελλάδα, καθώς ο Τούρκος πρόεδρος μιλάει για «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο κάτι που σαφώς βέβαια δεν πράττει καθώς πάμπολλες είναι οι τουρκικές παραβιάσεις του εναέριου και ενάλιου χώρου της Ελλάδας.
Ιστορικά, αρκετά έθνη που επιδίωξαν ουτοπικά οράματα ισχύος οδηγήθηκαν σε οικονομική κατάρρευση λόγω της υπερεξάπλωσης για κατάληψη μεγαλύτερου ζωτικού χώρου.
Έτσι, το μεγάλο στοίχημα της Τουρκίας είναι το αν θα καταφέρει τελικά (παράλληλα με το να γίνει ο κυρίαρχος του παιχνιδιού καθιστώντας τον εαυτό της «κυρίαρχο του παιχνιδιού»), να αντέξει το οικονομικό αλλά και πολιτικό βάρος των φιλοδοξιών του δόγματος της «κόκκινης μηλιάς».
Η «κόκκινη μηλιά», το μεγάλο όραμα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν αποτελεί απλά έναν εθνικιστικό μύθο, αλλά είναι ένα ολιστικό σχέδιο αναμόρφωσης της Τουρκίας στην προσπάθεια της να συνδυάσει την οικονομική ισχύ και επιρροή, την στρατιωτική αποτροπή την πολιτική και πολιτισμική κυριαρχία.
Αυτό έχει μια διττή οπτική γωνία, αφενός μπορεί να φανεί ως μια μεγάλη προσπάθεια εκσυγχρονισμού και αφετέρου ως μια μορφή επικίνδυνου αναθεωρητισμού.
Το βέβαιο είναι πως οποίο και από τα δυο να συμβαίνει η Τουρκία έχει πάψει να κοιτάζει αποκλειστικά και μόνο στην Δύση αλλά κοιτάζει προς την «κόκκινη μηλιά», δηλαδή την διεκδίκηση ενός ηγετικού ρόλου που στόχο έχει να αλλάξει τις ισορροπίες στην περιοχή.
Η επιτυχία ή η αποτυχία του οράματος θα εξαρτηθεί από το ποσό ικανή θα είναι η Άγκυρα να καταφερει να ισορροπήσει ανάμεσα στις υπέρμετρες φιλοδοξίες και οράματα και την πραγματικότητα της οικονομικής και πολιτικής διπλωματίας.-
*****
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Αρχίζει η μεγάλη μάχη Ορθολογισμού - λαϊκισμού με φόντο τις εκλογές του 2027 (video)
Ήρθε η ώρα να χτυπήσουμε την πολιτική ισχύ του λαϊκισμού
Ελλάδα, Τουρκία και η σιωπηλή γλώσσα της ισχύος
Όμηρος, η ερώτηση που ο Ελληνισμός δεν έχει απαντήσει ακόμα
Κικέρων, ο διανοητής που συνέδεσε την πολιτική με τη φιλοσοφία
Η πρόταση Μητσοτάκη για το Σύνταγμα: Λιγότερη αυθαιρεσία, περισσότερη λογοδοσία
Όποιος σπέρνει κοινωνική οργή, θερίζει γιγάντωση της Ακροδεξιά
Ο Αριστοτέλης και η τέχνη τού να ζούμε καλά
Θλιβερός εμποράκος ενός κίβδηλου ψευτοπατριωτισμού
Κατίνα Παξινού, η απόλυτη τραγωδός
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...