Η συγγραφέας που εκατομμύρια Ελληνόπουλα λάτρεψαν επί δεκαετίες γεννήθηκε στις 24 Απριλίου 1874 στην Αλεξάνδρεια, κατάφερε να γίνει η σπουδαιότερη Ελληνίδα συγγραφέας του 20ου αιώνα.
Γονείς της ήταν ο Εμμανουήλ Μπενάκης και η Βιργινία Χωρέμη. Έζησε στην Αλεξάνδρεια, στην Αθήνα, στην Φρανκφούρτη ενώ παντρεύτηκε τον Στέφανο Δέλτα που μαζί του απέκτησε τρεις κόρες.
*****
Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ
Για ΟΛΑ τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ
*****
Από το 1909 που δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο «Για την Πατρίδα» μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '30, φιλοδώρησε την ελληνική γλώσσα με αξιομνημόνευτα έργα που αγαπήθηκαν από τον κόσμο και γνώρισαν τον έπαινο των κρητικών.
Η Πηνελόπη ∆έλτα ήταν η μόνη ανάμεσα στους λογοτέχνες της εποχής της που έγραψε βιβλία για παιδιά, τα οποία μπορούν ακόμη και σήμερα να διαβαστούν ευχαρίστως και από τους ενήλικες. Ο ρόλος της ήταν καθοριστικός στη διαμόρφωση των γνωρισμάτων της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας και αγαπήθηκε από πολλές γενιές παιδιών και εφήβων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο θεωρητικός της λογοτεχνίας Roderick Beaton, αναφερόμενος στους Έλληνες αναγνώστες, χαρακτήρισε τον Καιρό του Βουλγαροκτόνου ως «το πιο επιτυχημένο παιδικό μυθιστόρημα όλων των εποχών».
Αδιαμφισβήτητα, η ζωή και το έργο της αποτέλεσαν έναν συνδυασμό ιστορίας, ιδεολογίας, προσωπικής μαρτυρίας, καταγραφής και συλλογής στοιχείων, προσωπικής τοποθέτησης της ίδιας και ανάπτυξης συναισθημάτων και σχέσεων με υπαρκτά πρόσωπα της εποχής.
Η πατριδολατρία και η ύπαρξη του χαρισματικού ηγέτη ήταν οι βασικοί πυλώνες των έργων, τα οποία είχαν ως σκοπό να παιδαγωγήσουν και να αφυπνίσουν το εθνικό φρόνημα και συνείδηση. Το έργο της έκλεισε μέσα του το θάρρος των ηρώων του, που έγινε πρότυπο για τους αναγνώστες της, την αγάπη για την πατρίδα και την ηγετική ικανότητα των πραγματικών ιστορικών προσώπων.
Όλα τα παραπάνω αποκτούν νόημα σήμερα όταν τοποθετηθούν στο πρίσμα της δικής της σύγχρονης ιστορίας και ερμηνευτούν μέσα από τη λατρεία της στο πρόσωπο του Ελευθερίου Βενιζέλου και της πίστης της στο όραμα της Μεγάλης Ιδέας.
Στο τελευταίο της σημείωμα γράφει: «Παιδιά μου, ούτε παπά, ούτε κηδεία. Παραχώστε με σε μια γωνιά του κήπου, αλλά μόνο αφού βεβαιωθείτε ότι δεν ζω πια. Φροντίστε τον πατέρα σας. Τον φιλώ σφιχτά».
Το 1941 έφυγε από τη ζωή αφήνοντας μια παρακαταθήκη από διαχρονικές σελίδες που δεν έχουν πάψει να συγκινούν μικρούς και μεγάλους.
Στον τάφο της, στον κήπο του σπιτιού της, χαραγμένη στην ταφόπετρα είναι η λέξη Σιωπή.
Τα έργα της:
Για την Πατρίδα (νουβέλα) (1909)
Η καρδιά της βασιλοπούλας (διήγημα-παραμύθι) (1909)
Παραμύθι χωρίς όνομα (1910)
Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου (ιστορικό διήγημα) (1911)
Παραμύθια και άλλα (1915)
Τα Ανεύθυνα (Διηγήματα) (1921)
Στο Κοτέτσι (παραμύθι)(1922) (σαν βιβλίο εκδόθηκε μόλις το 2011 από τις εκδόσεις Τετράγωνο)
Η ζωή του Χριστού (Δίτομο) (1925)
Τρελαντώνης (μυθιστόρημα) (1932)
Πρώτες ενθυμήσεις (διήγημα) (1932)
Μάγκας (μυθιστόρημα) (1935)
Στα μυστικά του βάλτου (μυθιστόρημα) (1937)
Ρωμιοπούλες (Τριλογία σε τρεις τόμους) (1939) (εκδόθηκε το 2014 από τις εκδόσεις Ερμής).
Το Πρώτο Ξύπνημα (Γεγονότα από το 1895 έως το 1907) (1939)
Ή Λάβρα (Γεγονότα από το 1907 έως το 1909) (1939)
Το Σούρουπο (Γεγονότα από το 1914 έως το 1920) (1939)
Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος: ημερολόγιο, αναμνήσεις, μαρτυρίες, αλληλογραφία (1978)
Ίων Δραγούμης: ημερολόγιο, αναμνήσεις, μαρτυρίες, αλληλογραφία (1978)
Μύθοι και Θρύλοι (διηγήματα και Παραμύθια) (1916)
Πηγές: Μουσείο Μπενάκη, Εταιρεία Βυζαντινών Σπουδών
*****
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Ο Φρόιντ και οι Έλληνες: Οι κλασικές ρίζες της δυτικής ψυχολογίας
Η δίκη του Σωκράτη: Όταν η σκέψη έγινε έγκλημα
Γιώργος Σεφέρης: Λίγες είναι οι νύχτες με φεγγάρι που μ' αρέσουν
ΗΠΑ- Κίνα: Η σταθερή αλληλεξάρτηση μικροτσίπ- σπάνιων γαιών
Βιρτζίνια Γουλφ: Η Ελλάδα είναι η πιο όμορφη χώρα που έχει απομείνει
Πού θα οδηγήσει η παρακμή της φιλολογίας;
Γιάννης Ρίτσος: Με τρομάζει η ομορφιά σου
Πώς οι Δημοκρατίες πέφτουν εκ των έσω
Πόσο εύκολη είναι η αναγνώριση Παλαιστινιακού Κράτους;
Πώς αλλάζει σελίδα η Ιστορία;
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...