Το 1865 πεθαίνει ο Βορειοηπειρώτης Εθνικός ευεργέτης Ευαγγέλης Ζάππας.
Με τη διαθήκη του ορίζει να κτισθεί το Ζάππειο και χρηματοδοτεί τη θεσμοθέτηση των Ολυμπιακών Αγώνων ανά τετραετία, παράλληλα με εκθέσεις βιομηχανικών και εμπορικών προιόντων (4 συνολικά μεταξύ 1859 και 1888). Οι αγώνες αυτοί έμειναν γνωστοί στην ιστορία σαν »Ζάππειες Ολυμπιάδες» και αποτέλεσαν τον πρόδρομο των Σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων.
Αγωνιστής του 1821και μέγας Εθνικός Ευεργέτης, από το Λάμποβο Βορείου Ηπείρου.
Πολέμησε στο πλευρό του Μάρκου Μπότσαρη το 1821. Αναβίωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και πριν πεθάνει, χρηματοδότησε το Ζάππειο Μέγαρο.
Ο Ευάγγελος Ζάππας, που είναι σήμερα γνωστός από το ομώνυμο (Ζάππειο) μέγαρο στο κέντρο της Αθήνας, ήταν αγωνιστής του 1821 και εθνικός ευεργέτης. Εκτός από τις φιλανθρωπίες και τις δωρεές προς το ελληνικό κράτος, έμεινε στην ιστορία ως ο υπεύθυνος για την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων.
Ο Ευάγγελος ή Ευαγγέλης Ζάππας γεννήθηκε το 1800 στο χωριό Λάμποβο στη Βόρεια Ήπειρο που βρίσκεται μεταξύ Αργυρόκαστρου και Τεπελενίου. Ανήκε σε ευκατάστατη οικογένεια, μιας και ο πατέρας του, Βασίλης, ήταν γνωστός έμπορος της περιοχής. Είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό τον Αναστάσιο.
Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, ο Ζάππας πολέμησε στο πλευρό του Μάρκου Μπότσαρη με το βαθμό του υπασπιστή. Αρχικά είχε ενταχθεί στην ομάδα του Αλή πασά την περίοδο που είχε συμμαχήσει με τους Σουλιώτες και αργότερα βρέθηκε στην ομάδα του Μπότσαρη.
Η πολεμική ικανότητα του Ζάππα έγινε γνωστή στους Τούρκους, οι οποίοι τον στοχοποίησαν. Για να τον εκδικηθούν, αιχμαλώτισαν τη μητέρα του, Σωτηρία, στη λίμνη Παμβώτιδα των Ιωαννίνων και άρπαξαν όλη την περιουσία της οικογένειας.
Όταν ο Μπότσαρης πέθανε, ο Ζάππας δεν σταμάτησε να αγωνίζεται. Συνέχισε με τον αδελφό του αρχηγού του, Κωνσταντίνο Μπότσαρη και κατά καιρούς πολέμησε μαζί με τον Νικόλαο Ζέρβα, τον Γκούρα τον Πανουργιά και άλλους σημαντικούς αγωνιστές. Υπάρχουν και πηγές που υποστηρίζουν ότι κάποια στιγμή βρέθηκε στις ομάδες των Καραΐσκάκη, Ανδρούτσο και Κολοκοτρώνη, αλλά δεν είναι επιβεβαιωμένες.
Το σίγουρο είναι ότι ο Ζάππας αφιερώθηκε στον αγώνα ανιδιοτελώς, γεγονός που απέδειξε, μετά το τέλος της επανάστασης, με την άρνηση του να λάβει την αποζημίωση των ηρώων. Συγκεκριμένα, του προσφέρθηκαν εθνικά κτήματα προς εκμετάλλευση, αλλά δεν τα δέχτηκε.
Όταν ο αγώνας ολοκληρώθηκε, ο Ζάππας έφυγε μόνιμα για το Βουκουρέστι, όπου υπήρχε ήδη έντονο το ελληνικό στοιχείο. Αρχικά ήταν πρακτικός γιατρός, μέχρι που απέκτησε κάποια χρήματα και άρχισε να νοικιάζει κτήματα, τα οποία υπενοικίαζε βγάζοντας ικανοποιητικά κέρδη.
Μέσα σε τρεις δεκαετίες κατάφερε να πλουτίσει και να γίνει ένας από τους πιο σημαντικούς γαιοκτήμονες της περιοχής. Εκτός από τα κτήματα που είχε στην κατοχή του, απέκτησε δικό του ξενοδοχείο, ατμοπλοϊκή εταιρία, μύλους και μεγάλη ακίνητη περιουσία.
Στις δραστηριότητές του στα κτήματα, όπου δημιούργησε νερόμυλους οινοπνευματοποιείο και άλλους χώρους, δούλευε μαζί με τον ξάδελφο του Κωνσταντίνο.
Παράλληλα με την αύξηση της περιουσίας του, ο Ζάππας ξεκίνησε τις ευεργεσίες προς την Ελλάδα, αλλά και τη Ρουμανία. Η μεγαλύτερη εκδήλωση της αγάπης του για την Ελλάδα και τον πολιτισμό της ήταν η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Η ανησυχία του ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1850, οπότε άρχισε να αλληλογραφεί με τον βασιλιά Όθωνα.
Το 1857 ο υπουργός εξωτερικών Αλέξανδρος Ρίζος- Ραγκαβής πρότεινε μια μεικτή εκδήλωση με έκθεση γεωργικών προϊόντων και διεξαγωγή αγώνων, την οποία ο Ζάππας δέχτηκε και χρηματοδότησε.
Το 1859 κατάφερε να αναβιώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα, σε μια διεθνή διοργάνωση που είναι γνωστή μέχρι σήμερα ως Ζάππειοι αγώνες. Οι αγώνες επαναλήφθηκαν το 1870 και 1875, παρόλο που ο Ευάγγελος Ζάππας είχε φύγει από τη ζωή, με αποτέλεσμα να μείνει στην ιστορία σαν «πρόγονος» του Πιερ Ντε Κουμπερτέν.
Από το 1859 ο Ευάγγελος και ο Κωνσταντίνος Ζάππας τιμώνται ως εθνικοί ευεργέτες.
Ο Ζάππας έφυγε από τη ζωή το 1865 αφήνοντας σαν διαχειριστή της περιουσίας του, τον ξάδελφό του.
Σύμφωνα με τη διαθήκη του, που είχε συνταχθεί το 1860 και την οποία τήρησε ο Κωνσταντίνος, χρηματοδοτήθηκε η ανέγερση ενός μεγάρου που θα χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Είναι το γνωστό σήμερα Ζάππειο Μέγαρο, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε το 1888!
Η περιουσία του Ζάππα που περιήλθε στην Ελλάδα ήταν αρκετά μικρότερη από την αναφερομένη στη διαθήκη του, επειδή διεκδικήθηκε από το ρουμανικό δημόσιο. Μάλιστα, τέτοια ήταν η ένταση στις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Ρουμανίας σχετικά με τη διεκδίκηση της αμύθητης περιουσίας του Ευαγγέλη Ζάππα, ώστε μετά και το θάνατο του Κωνσταντίνου Ζάππα το 1892, οι διπλωματικές σχέσεις των δύο κρατών διακόπηκαν και αποκαταστάθηκαν πλήρως χρόνια αργότερα, με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, που έθεσε τέρμα στον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο (1913).
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Η αξία της μόρφωσης στον Αριστοτέλη, τον Θερβάντες, τον Κομφούκιο
Παγκόσμιας σημασίας για τον ανθρώπινο Πολιτισμό είναι η Άλωση της Πόλης
Νικόλαος Πολίτης, ο πατέρας της ελληνικής λαογραφίας
Πώς η επίθεση στο Ιράν σφραγίζει την πολιτική κληρονομιά του Νετανιάχου
Η τέχνη της ενσάρκωσης: Πώς η χριστιανική πίστη μεταμόρφωσε την ιδέα της τέχνης
Βίκτορ Ουγκό, ο μέγας εκπρόσωπος του ρομαντισμού
Μαρία Κάλλας, η απόλυτη πριμαντόνα
Στιβ Τζομπς: Η σκέψη χωρίς πράξη, είναι ελλιπής
Τζον Στιούαρτ Μιλ, ο θεμελιωτής του ωφελιμισμού
Όταν η Μπουμπουλίνα συνάντησε τον δισέγγονό της!
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...